Linneo

Carl von Linné, "Linneo" naceu na rexión rural de Råshult, ao sur de Suecia. O seu pai foi o primeiro da súa estirpe en adoptar un apelido permanente, inspirándose nun tileiro que había nas terras da familia, Nils escolleu o nome Linnaeus, como forma latinizada de lind, "tileiro" en idioma sueco.

Linneo realizou unha gran parte dos seus estudos superiores na Universidade de Uppsala e, cara a 1730, empezou a dar conferencias de Botánica. Viviu no estranxeiro entre 1735 e 1738, onde  estudou e publicou unha primeira edición do seu "Systema Naturae" nos Países Baixos. De regreso a Suecia converteuse en profesor de Botánica en Uppsala. Durante a década de 1740, realizou varias expedicións a través de Suecia para recoller e clasificar plantas e animais. Durante as décadas de 1750 e 1760, continuou recollendo e clasificando animais, plantas e minerais, publicando varios volumes. No momento da súa morte, era recoñecido como un dos científicos máis importantes en toda Europa.

Foi un dos pais da "TAXONOMÍA" (a ciencia que estuda e clasifica os seres vivos).

Calquera campo biolóxico que estude ás especies está suxeito á clasificación taxonómica linneana, e en extensión, aos seus rangos xerárquicos, particularmente se se leva a cabo a integración de organismos vivintes con especies fósiles.
Información e imaxes obtidas de Wikipedia.

Linneo nunha expedición a Laponia

Multiplicación Exipcia

Nesta entrada imos a explicar o algoritmo de multiplicación utilizado antigamente polos Exipcios.

Para este exemplo, imos a realizar a multiplicación:

O método Exipcio consistía no seguinte:

Dispoñían os números en 2 columnas, na  columna da esquerda poñían o número maior, neste caso o 12; e na columna da dereita o número menor, neste caso o 9.

O fundamento do método exipcio era o de reemplazar a multiplicación de ambos números pola súa duplicación, o cal é unha operación moito máis sinxela de calcular.

Como se pode ver no debuxo inferior, a primeira fila na columna dereita comezaba sempre co número 1. O cal se ía duplicando en fases sucesivas coa condición de non superar o número que temos na parte superior da columna, neste exemplo o número 9.

Neste exemplo, en 4 etapas chegamos ata o número 8 que é onde rematamos o proceso, pois unha etapa máis nos levaría ata o número 16 que é maior que 9.

Agora vamos a facer a columna da esquerda:

A partir do número 12 (1ª etapa) vamos duplicando os números, o seguinte é o 24,  o dobre de 24 é 48 e o de 48 é 96 e ahí paramos de duplicar porque xa estarían as 4 etapas completadas.

Despois temos que sumar os números da columna da dereita de maneira que nos dean 9 que serían o 8 + 1 = 9. Para isto acabamos de seleccionar os números da 1ª e 4ª etapas.

Por isto, da columna da esquerda, sumamos os números da 1ª e 4ª etapas, é dicir,  12 + 96 = 108 que é o resultado da multiplicación de 12 x 9.

Para rematar, imos a poñer un último exemplo:

   

Multiplicación hindú

Tocounos a nós explicar o algoritmo que utilizaban os hindúes para realizar o proceso de multiplicación de dous números.
Para realizar este tipo de multiplicación, vamos a usar como exemplo a multiplicación:

456 x 34 = 15.504

É este un método baseado en construir unha táboa, que comezamos colocando o número maior na súa parte superior (coas unidades máis á dereita), asignando tantas celdas como cifras haxa, e o número menor na parte lateral esquerda, invertido (coas unidades na parte superior).

De seguido, divídese cada cela en dúas, cunhas diagonais.

O método en sí, é máis sinxelo que a nosa multiplicación, pois o seguinte paso só necesita coñecer as táboas de multiplicar, pois en cada cela poremos o resultado de multiplicar as cifras que encabezan a fila e columna respectivas.

Por exemplo: 4 x 6 = 24 ou 4 x 5 = 20.

O resultado obtido sitúase de xeito que por encima da diagonal da cela poñemos sempre as unidades e por debaixo as decenas.

Os exemplos anteriores poden verse nas dúas primeiras celas (comezando por arriba e pola dereita).

O último paso do proceso consiste en sumar as diagonais, levando sempre a cifra das decenas á seguinte diagonal á esquerda.

No exemplo, ó sumar a 2ª diagonal obtemos:

0 + 2 + 8 = 10

quedando 0 como resultado da suma da diagonal e levando 1 á seguinte,  que quedará:

6 + 2 + 5 + 1 = 14

ó que hai que sumarlle 1 que levamos da diagonal anterior quedando 15.

O resultado da suma de cada diagonal vaise poñendo na parte inferior da táboa, dando como resultado:

15.504

que coincide co resultado que obtemos co noso método de multiplicación.

Para finalizar, poñemos un último exemplo :

1532 x 435 = 818.088

Comparativa entre sistemas de numeración

Nesta entrada fixen unha clasificación dos sistemas de numeración que vimos  na clase, destacando as súas características principais e poñendo un exemplo de cada un.

Este traballo fíxeno coa folla de cálculo Calc, creando unha táboa que convertín en imaxe, para de seguido, incorporarlle as imaxes para as cifras obtidas de Google imaxes e incorporándoas coa axuda do programa Paint.

Dos sistemas mostrados na táboa anterior, só o sistema Babilónico e o Maia son sistemas posicionais (como o noso sistema decimal). Para aclarar como se poden calcular as cifras nestes 2 sistemas vou a poñer un novo exemplo no sistema de numeración Maia:

Para formar un número calquera no sistema Maia, neste caso o 5222, hai que seguir o seguinte esquema:

• Se o número só chega ata 19 só se utiliza o primeiro recadro.
• Se o número só chega ata 399 só se utilizan o primeiro e o segundo recadro.
• Se o número é superior a 400 utilízase o primeiro, segundo e terceiro recadro.

Para formar o 5222 no sistema Maia, primeiro debemos saber que cifra poñer na casiña con peso 400 (é dicir, cantos 400 hai nese número): O resultado da división enteira 5222 / 400 = 13 dando de resto 22.


De seguido, debemos calcular a cifra que irá na casiña de peso 20 (é dicir, hai que buscar cantos 20 ten): O resultado da división enteira 22 / 20 = 1; dando de resto 2.

Finalmente, sabemos que na casiña das unidades debemos poñer a cifra correspondente ó 2.

O proceso en conxunto queda así: 13 x 400 = 5200 ; 1 x 20 = 20 ; 2 x 1=2

E finalmente 5200 + 20 + 2 = 5222.

Benvidos ó Curso 2011-2012

Este Curso 2011-2012, comezamos unha nova quenda de PDC, que durará dous anos.

O profesor que impartirá a materia de Ámbito Científico, que xestiona este blogue e lles escribe estas palabras, dalles a benvida ós alumnos que comezan o curso de 3º PDC este curso:

• Daniel Álvarez
• Katia Gaiteiro
• Andrea Garrido
• Susana Lamas
• Estefanía López

De xeito similar ó que fixemos en Cursos anteriores, iremos incorporando a este blogue a información de maior interese durante o desenrolo da materia de Ámbito Científico (este curso non imparto a materia de Tecnoloxía de 3º PDC).

Benvidos ó novo Curso.

Estatística descritiva: A natación en Galicia.

Eu elixín o tema da natación porque é o deporte que máis me gusta e podo practicar de cando en vez. Os datos obtívenos da páxina do IGE (Instituto Galego de Estatística), métinnos na folla de cálculo de Calc e fixen a seguinte gráfica.

Interpretación da gráfica:

Nesta gráfica se mostra con que frecuencia practican a natación os habitantes de Galicia (desglosados tamén por provincias). É de destacar que a maior parte das persoas non practicaron nunca a natación (con porcentaxes próximos ó 90%), o tanto por cento máis alto prodúcese en Ourense, cousa que tal vez non sexa moi rara xa que é a única provincia sen costa.

Traballo de Estatística descriptiva: Taxa de actividade na Provincia de Pontevedra

Para o meu traballo elixín os datos de ocupación, de actividade e de paro das mulleres e homes da provincia de Pontevedra. Escollín este tema porque me preocupa bastante a taxa de paro actual.

Tomei os datos da páxina do IGE (Instituto Galego de Estatística) e introducinos na páxina de Calc para facer as gráficas que vos mostro a continuación.

Interpretación das gráficas:

Como se pode observar nestas gráficas vese como a taxa de actividade descendeu un 3% nos homes entre o 2008 e o 2010 pero non pasou o mesmo coas mulleres xa que houbo un pequeno aumento entre o 2008 e o 2009, pero descendeu entre o 2009 e o 2010, aínda que iso non é máis relevante de todo, xa que hai un porcentaxe maior de homes que están activos que as mulleres, un 15%; na taxa de ocupación foi descendendo nos homes un 4% entre o 2008 e o 2009 e outro 4% entre o 2009 e o 2010, nas mulleres pasou algo similar, pero so descendeu un 2% entre cada ano, ao igual que na de actividade, nesta tamén hai unha gran diferenza entre os porcentaxes de homes que teñen ocupación e mulleres, un 13%; a taxa do paro nos homes aumentou un 6% entre o 2008 e o 2009 e entre o 2009 e o 2010 so aumentou un 3%, nas mulleres pasa algo polo estilo, entre o 2008 e o 2009 aumentou un 5% e entre o 2009 e o 2010 só un 2%, para haber menos mulleres con ocupación ou con actividade hai máis que están en paro e iso si que é para preocuparse...

Traballo de Estatística descriptiva: Explotacións equinas nas distintas provincias de Galicia

Para este traballo, escollin os cabalos porque me interesa moito este tema e tamén polo progreso que, anualmente, se vai obtendo no número de explotacións nas diversas provincias de Galicia. Os datos saqueinos do Instituto Galego de Estatística e leveinos ao programa Calc e realicei un diagrama de barras que deseguido vos ensinamos.

Interprtación da gráfica:

No gráfico aparecen os datos dos anos 1989 e 1999 de número de explotacións equinas, onde se pode apreciar o aumento do número delas en cada unha das provincias. Se ve que en A Coruña aumentou pero non moito, en Lugo foi onde se creou o maior número de explotacións, en Ourense vese un lixeiro descenso e na prvincia de Pontevedra atopamos un lixeiro ascenso no número de explotacións creadas neses dez anos.