mércores, 2 de novembro de 2011

Linneo


Carl von Linné, "Linneo" naceu na rexión rural de Råshult, ao sur de Suecia. O seu pai foi o primeiro da súa estirpe en adoptar un apelido permanente, inspirándose nun tileiro que había nas terras da familia, Nils escolleu o nome Linnaeus, como forma latinizada de lind, "tileiro" en idioma sueco.

Linneo realizou unha gran parte dos seus estudos superiores na Universidade de Uppsala e, cara a 1730, empezou a dar conferencias de Botánica. Viviu no estranxeiro entre 1735 e 1738, onde  estudou e publicou unha primeira edición do seu "Systema Naturae" nos Países Baixos. De regreso a Suecia converteuse en profesor de Botánica en Uppsala. Durante a década de 1740, realizou varias expedicións a través de Suecia para recoller e clasificar plantas e animais. Durante as décadas de 1750 e 1760, continuou recollendo e clasificando animais, plantas e minerais, publicando varios volumes. No momento da súa morte, era recoñecido como un dos científicos máis importantes en toda Europa.

Foi un dos pais da "TAXONOMÍA" (a ciencia que estuda e clasifica os seres vivos).
Calquera campo biolóxico que estude ás especies está suxeito á clasificación taxonómica linneana, e en extensión, aos seus rangos xerárquicos, particularmente se se leva a cabo a integración de organismos vivintes con especies fósiles.
Información e imaxes obtidas de Wikipedia.

Linneo nunha expedición a Laponia

luns, 10 de outubro de 2011

Multiplicación Exipcia

Nesta entrada imos a explicar o algoritmo de multiplicación utilizado antigamente polos Exipcios.
Para este exemplo, imos a realizar a multiplicación:
O método Exipcio consistía no seguinte:

Dispoñían os números en 2 columnas, na  columna da esquerda poñían o número maior, neste caso o 12; e na columna da dereita o número menor, neste caso o 9.
O fundamento do método exipcio era o de reemplazar a multiplicación de ambos números pola súa duplicación, o cal é unha operación moito máis sinxela de calcular.
Como se pode ver no debuxo inferior, a primeira fila na columna dereita comezaba sempre co número 1. O cal se ía duplicando en fases sucesivas coa condición de non superar o número que temos na parte superior da columna, neste exemplo o número 9.
Neste exemplo, en 4 etapas chegamos ata o número 8 que é onde rematamos o proceso, pois unha etapa máis nos levaría ata o número 16 que é maior que 9.

Agora vamos a facer a columna da esquerda:

A partir do número 12 (1ª etapa) vamos duplicando os números, o seguinte é o 24,  o dobre de 24 é 48 e o de 48 é 96 e ahí paramos de duplicar porque xa estarían as 4 etapas completadas.

Despois temos que sumar os números da columna da dereita de maneira que nos dean 9 que serían o 8 + 1 = 9. Para isto acabamos de seleccionar os números da e etapas.

Por isto, da columna da esquerda, sumamos os números da 1ª e 4ª etapas, é dicir,  12 + 96 = 108 que é o resultado da multiplicación de 12 x 9.



Para rematar, imos a poñer un último exemplo:
   

Multiplicación hindú

Tocounos a nós explicar o algoritmo que utilizaban os hindúes para realizar o proceso de multiplicación de dous números.
Para realizar este tipo de multiplicación, vamos a usar como exemplo a multiplicación:
456 x 34 = 15.504

É este un método baseado en construir unha táboa, que comezamos colocando o número maior na súa parte superior (coas unidades máis á dereita), asignando tantas celdas como cifras haxa, e o número menor na parte lateral esquerda, invertido (coas unidades na parte superior).

De seguido, divídese cada cela en dúas, cunhas diagonais.
O método en sí, é máis sinxelo que a nosa multiplicación, pois o seguinte paso só necesita coñecer as táboas de multiplicar, pois en cada cela poremos o resultado de multiplicar as cifras que encabezan a fila e columna respectivas.

Por exemplo: 4 x 6 = 24 ou 4 x 5 = 20.

O resultado obtido sitúase de xeito que por encima da diagonal da cela poñemos sempre as unidades e por debaixo as decenas.

Os exemplos anteriores poden verse nas dúas primeiras celas (comezando por arriba e pola dereita).
O último paso do proceso consiste en sumar as diagonais, levando sempre a cifra das decenas á seguinte diagonal á esquerda.
No exemplo, ó sumar a 2ª diagonal obtemos:
0 + 2 + 8 = 10
quedando 0 como resultado da suma da diagonal e levando 1 á seguinte,  que quedará:
6 + 2 + 5 + 1 = 14
ó que hai que sumarlle 1 que levamos da diagonal anterior quedando 15.

O resultado da suma de cada diagonal vaise poñendo na parte inferior da táboa, dando como resultado:
15.504
que coincide co resultado que obtemos co noso método de multiplicación.

Para finalizar, poñemos un último exemplo :

1532 x 435 = 818.088

xoves, 6 de outubro de 2011

Comparativa entre sistemas de numeración

Nesta entrada fixen unha clasificación dos sistemas de numeración que vimos  na clase, destacando as súas características principais e poñendo un exemplo de cada un.
Este traballo fíxeno coa folla de cálculo Calc, creando unha táboa que convertín en imaxe, para de seguido, incorporarlle as imaxes para as cifras obtidas de Google imaxes e incorporándoas coa axuda do programa Paint.
Dos sistemas mostrados na táboa anterior, só o sistema Babilónico e o Maia son sistemas posicionais (como o noso sistema decimal). Para aclarar como se poden calcular as cifras nestes 2 sistemas vou a poñer un novo exemplo no sistema de numeración Maia:
Para formar un número calquera no sistema Maia, neste caso o 5222, hai que seguir o seguinte esquema:

  • Se o número só chega ata 19 só se utiliza o primeiro recadro.
  • Se o número só chega ata 399 só se utilizan o primeiro e o segundo recadro.
  • Se o número é superior a 400 utilízase o primeiro, segundo e terceiro recadro.

Para formar o 5222 no sistema Maia, primeiro debemos saber que cifra poñer na casiña con peso 400 (é dicir, cantos 400 hai nese número): O resultado da división enteira 5222 / 400 = 13 dando de resto 22.


De seguido, debemos calcular a cifra que irá na casiña de peso 20 (é dicir, hai que buscar cantos 20 ten): O resultado da división enteira 22 / 20 = 1; dando de resto 2.

Finalmente, sabemos que na casiña das unidades debemos poñer a cifra correspondente ó 2.

O proceso en conxunto queda así: 13 x 400 = 5200 ; 1 x 20 = 20 ; 2 x 1=2

E finalmente 5200 + 20 + 2 = 5222.

venres, 16 de setembro de 2011

Benvidos ó Curso 2011-2012

Este Curso 2011-2012, comezamos unha nova quenda de PDC, que durará dous anos.
O profesor que impartirá a materia de Ámbito Científico, que xestiona este blogue e lles escribe estas palabras, dalles a benvida ós alumnos que comezan o curso de 3º PDC este curso:

  • Daniel Álvarez
  • Katia Gaiteiro
  • Andrea Garrido
  • Susana Lamas
  • Estefanía López

De xeito similar ó que fixemos en Cursos anteriores, iremos incorporando a este blogue a información de maior interese durante o desenrolo da materia de Ámbito Científico (este curso non imparto a materia de Tecnoloxía de 3º PDC).

Benvidos ó novo Curso.

sábado, 11 de xuño de 2011

Estatística descritiva: A natación en Galicia.

Eu elixín o tema da natación porque é o deporte que máis me gusta e podo practicar de cando en vez. Os datos obtívenos da páxina do IGE (Instituto Galego de Estatística), métinnos na folla de cálculo de Calc e fixen a seguinte gráfica.
Interpretación da gráfica:
Nesta gráfica se mostra con que frecuencia practican a natación os habitantes de Galicia (desglosados tamén por provincias). É de destacar que a maior parte das persoas non practicaron nunca a natación (con porcentaxes próximos ó 90%), o tanto por cento máis alto prodúcese en Ourense, cousa que tal vez non sexa moi rara xa que é a única provincia sen costa.

mércores, 8 de xuño de 2011

Traballo de Estatística descriptiva: Taxa de actividade na Provincia de Pontevedra

Para o meu traballo elixín os datos de ocupación, de actividade e de paro das mulleres e homes da provincia de Pontevedra. Escollín este tema porque me preocupa bastante a taxa de paro actual.
Tomei os datos da páxina do IGE (Instituto Galego de Estatística) e introducinos na páxina de Calc para facer as gráficas que vos mostro a continuación.

Interpretación das gráficas:
Como se pode observar nestas gráficas vese como a taxa de actividade descendeu un 3% nos homes entre o 2008 e o 2010 pero non pasou o mesmo coas mulleres xa que houbo un pequeno aumento entre o 2008 e o 2009, pero descendeu entre o 2009 e o 2010, aínda que iso non é máis relevante de todo, xa que hai un porcentaxe maior de homes que están activos que as mulleres, un 15%; na taxa de ocupación foi descendendo nos homes un 4% entre o 2008 e o 2009 e outro 4% entre o 2009 e o 2010, nas mulleres pasou algo similar, pero so descendeu un 2% entre cada ano, ao igual que na de actividade, nesta tamén hai unha gran diferenza entre os porcentaxes de homes que teñen ocupación e mulleres, un 13%; a taxa do paro nos homes aumentou un 6% entre o 2008 e o 2009 e entre o 2009 e o 2010 so aumentou un 3%, nas mulleres pasa algo polo estilo, entre o 2008 e o 2009 aumentou un 5% e entre o 2009 e o 2010 só un 2%, para haber menos mulleres con ocupación ou con actividade hai máis que están en paro e iso si que é para preocuparse...

luns, 6 de xuño de 2011

Traballo de Estatística descriptiva: Explotacións equinas nas distintas provincias de Galicia

Para este traballo, escollin os cabalos porque me interesa moito este tema e tamén polo progreso que, anualmente, se vai obtendo no número de explotacións nas diversas provincias de Galicia. Os datos saqueinos do Instituto Galego de Estatística e leveinos ao programa Calc e realicei un diagrama de barras que deseguido vos ensinamos.

Interprtación da gráfica:
No gráfico aparecen os datos dos anos 1989 e 1999 de número de explotacións equinas, onde se pode apreciar o aumento do número delas en cada unha das provincias. Se ve que en A Coruña aumentou pero non moito, en Lugo foi onde se creou o maior número de explotacións, en Ourense vese un lixeiro descenso e na prvincia de Pontevedra atopamos un lixeiro ascenso no número de explotacións creadas neses dez anos.

venres, 3 de xuño de 2011

Traballos de Estatística descriptiva: Superficie construída en Galicia nos últimos 20 anos.

Neste remate do curso 2010-2011 da materia de Ámbito Científico, estamos a traballar os contidos de Estatística.
Como exercicio, imos a realizar uns traballos de Estatística descriptiva, que consisten na busca de datos en internet que lle parezan de maior interese a cada un, debendo explicar porque, a fonte dos datos, deben poñer tamen unha gráfica descriptiva do fenómeno estudiado e deben interpretar os resultados obtidos (explicación da gráfica).
Este é a grandes rasgos o proceso habitual na Estatística descriptiva, aínda que moitas veces deberemos obter nós mesmos eses datos mediante enquisas ou traballos de campo.
Exemplo: Estudio da evolución dos metros cuadrados construidos en Galicia nos últimos 20 anos.
Os datos foron obtidos da páxina do Instituto Galego de Estatística.
Interpretación da gráfica:
Na gráfica pode verse claramente a evolución nos últimos 20 anos da superficie construída en Galicia. Dende o ano 1990 ata o ano 1994 se mantivo estable con certos altibaixos, pero desde o ano 1995 se produce un primeiro incremento forte ata o ano 2000. E despois dunha pequena estabilización prodúcese un incremento aínda maior ata o ano 2007 (anos da burbulla inmobiliaria). Na gráfica pode apreciarse o baixón tremendo na construción do ano 2008 e, sobre todo, do 2009, con cifras inferiores ó ano 1990.
Porque elixín este tema:
Estes datos representados na gráfica superior, mostran claramente a burbulla inmobiliaria que tamén padecimos en Galicia e as consecuencias do seu pinchazo, a actual crise económica. (Nota: Preme na gráfica se queres vela mellor).

sábado, 26 de marzo de 2011

Crean baterías que se cargan rapidamente, gracias a una nanoestructura 3D

Na foto superior: Os responsables da investigación, Paul Braun, no centro, xunto ós seus colaboradores Xindi Yu (esquerda) e Huigang Zhang (Fonte: Universidade de Illinois).
Como en cursos anteriores, estamos a seleccionar as noticias que nos parecen máis interesantes da páxina web de Tendencias 21 (que recomendamos como visita habitual). Trátase de que cada un de nós decida cal é a noticia que lle pareceu máis interesante e porqué.

Eu seleccionei esta noticia cuxo estracto orixinal poño a continuación:
"Este desarrollo permitirá fabricar ordenadores portátiles, teléfonos y vehículos eléctricos que se recarguen en cuestión de minutos.
Científicos estadounidenses han desarrollado una nanoestructura tridimensional para baterías, que permite que éstas se carguen muy rápidamente, en tan solo unos minutos. El sistema sirve para cualquier tipo de baterías y se puede aplicar en fabricaciones a escala industrial. Esta minúscula solución servirá para reducir drásticamente el tiempo de recarga de las baterías de los vehículos eléctricos, y también para la fabricación de teléfonos u ordenadores portátiles que se carguen casi instantáneamente." Por Yaiza Martínez.
Premendo no seguinte enlace, baterías que se cargan rapidamente, pódese acceder á noticia íntegra.

Comentario:
Pareceume de grande interese esta noticia porque un avance na rapidez de carga e descarga nas baterías podería permitir o seu uso xeralizado, tanto para coches eléctricos con grande autonomía de desprazamento, como para tódolos dispositivos electrónicos portátiles.
Lendo o artículo parece que o avance se produce logrando construír, gracias á nanotecnoloxía, condensadores de moita maior capacidade que os actuais e posto que os condensadores, ó contrario que as baterías, poden producir cargas e descargas en moi pouco tempo, se lograrían así dispositivos de almacenamento de carga moito máis rápidos que os actuais.

Estou convencido de que a mellora dos sistemas de almacenamento de enerxía é a revolución inicial que se necesita para darlle o pulo definitivo ós sistemas de enerxías alternativas (solar, etc) descentralizados, onde cada unidade familiar podería xerar e almacenar boa parte da enerxía que necesita. Pois hai que ter en conta que, actualmente, o máis caro nun sistema solar é o de almacenamento de enerxía.

martes, 22 de marzo de 2011

Activación da maqueta do semáforo co Arduino

Nesta última práctica de robótica do Curso 2010-2011 de Tecnoloxía de 4º ESO Diversificación, activamos unha maqueta de semáforo que tiñamos no Taller (feita en cursos anteriores) cunha secuencia simple realizada co Arduino.
O programa en Arduino chámase "semáforo.pde", e o mostramos de seguido:

int contador = 0;
int pinesentrada[] = {1,2 };              /* Pin(1)pulsador para peatóns semáforo 1, Pin (2) pulsador para peatóns semáforo 2*/
int pinessalida[] = {8, 9, 10, 11, 12 };  /*Pin (8)S1 verde S2 rojo,Pin(9)amarelo, Pin(10)S2 verde S1 rojo, Pin (11) S2 amarelo */                
int temp = 5000;
int temp2 = 1000;
int puls1= 0;
int puls2 = 0;
void setup() {
     pinMode(pinesentrada[0], INPUT);   // Estes pines de entrada estaban pensados para incluir 2 pulsadores para peatóns, pero ó final non nos deu tempo a facelos, quedarán
     pinMode(pinesentrada[1], INPUT);   // para outro ano.
     for (contador=0;contador<5;contador++) {
        pinMode(pinessalida[contador], OUTPUT);
     }
}
void loop() { 
//  puls1= digitalRead (pinesentrada[0]);  // Estes pines de entrada estaban pensados para incluir 2 pulsadores para peatóns, pero ó final non nos deu tempo a facelos, quedarán
//  puls2= digitalRead (pinesentrada[0]);  // para outro ano.
 
digitalWrite (8,HIGH); /* encendendo o verde de S1 e o vermello de S2*/
delay (temp); // manteno aceso
digitalWrite (9, HIGH); /*encende o amarelo de S1*/
delay (temp2);
digitalWrite (8, LOW);  /* apaga verde de S1 e o vermello de S2*/
digitalWrite (9, LOW); /* apaga o amarelo de S1*/
digitalWrite (10, HIGH); /* encende o vermello de S2 e o verde de S1 */
delay (temp); // manteno  aceso
digitalWrite (11, HIGH); /* encende o amarelo de S2*/
delay (temp2);
digitalWrite (10, LOW);  /* apaga vermello de S2 e o verde de S1*/
digitalWrite (11, LOW); /* apaga o amarelo de S2*/
}
O Arduino activa unha placa de relés que fixemos en cursos anteriores para conectar os nosos proxectos por porto paralelo do ordenador, é por isto, que conectamos as saídas dixitais do Arduino ás entradas da placa cun cable para porto paralelo.
Premendo no seguinte enlace se accede a un vídeo onde se ve o funcionamento da maqueta do semáforo controlada co Arduino.

luns, 14 de marzo de 2011

ORIGEN (inception)


Vimos esta película nas clases de Ámbito Científico, pois cada certo tempo facemos un pequeno descanso de tanta materia dada e o profesor suxeriunos facer no noso blogue unha entrada sobre esta película.

Sinopse e opinión persoal sobre a película:
Origen é unha película na que os personaxes principais están entrenados para meterse nos soños das persoas e manipulalos ó seu antollo, pódenlle extraer as ideas, manipulalas ou crealas. Para todo isto, necesitan a un arquitecto/a que constrúa os escenarios dos soños como se fosen labirintos onde poder entrar exactamente no punto da mente, da persoa que queres.
Case todos os personaxes teñen un tottem, que é como un amuleto para non perder a razón ó non saber se están nun soño ou na realidade.
A película está chea de diferentes emocións: intriga, amor, dor, ...

O director:
Christopher Nolan. Paréceme un director moi creativo e imaxinativo, sendo responsable tamén dos guións das súas propias películas. Outra cinta del ,que ten tamén un guión moi imaxinativo, é Memento.

Os actores:
Na páxina de Cineyalgomas pódese atopar unha información moi extensa sobre os personaxes desta película e os actores que os interpretan, pero de xeito resumido os actores que participaron neste filme foron:
Leonardo DiCaprio, Cobb. É o protagonista principal.
Marion Cotillard, Mal: A muller de Cobb.
Ken Watanabe, Saito.
Joseph Gordon-Levitt, Arthur.
Ellen Page, Ariadne.
Pete Postlethwaite, Maurice.
Michael Caine, Miles.
Tom Hardy, Eames.
Dileep Rao, Yufus.
Cillian Murphy, Fisher.

Onde se pode atopar máis información sobre a película:
A reseña da película na web de Filmaffinity.
A entrada na web Zonafandom sobre a película, na que se dan ata 6 posibles interpretacións da historia.